Dræmar undirtektir almennings og stofnana við rafræn skilríki hafa valdið vonbrigðum. Bankarnir eru óánægðir með að hafa fyrir hrun tekið að sér kostnaðinn við útgáfu skilríkjanna og leggja til að notendur borgi.

Miklar vonir voru bundnar við rafræn skilríki þegar undirbúningur þeirra hófst fyrir sex til sjö árum. Fyrir hálfu öðru ári var svo opnað fyrir notkun þeirra og þau kynnt landsmönnum með auglýsingaherferð. Fólk átti að nota debetkort með örgjörva, stinga honum í samband við sérstakan kortalesara sem er tengdur við tölvu og átti þannig að geta greitt reikninga rafrænt, skrifað undir ýmiss konar pappíra rafrænt hjá sýslumönnum og öðrum og jafnvel að greiða atkvæði í kosningum.

Notkun rafrænu skilríkjanna hefur verið miklu minni en menn gerðu ráð fyrir. Talið er að aðeins nokkur þúsund manns noti þau og flestir til bankaviðskipta. Hins vegar stóð til að samskipti fólks við hið opinbera gætu farið að miklu leyti fram í gegnum netið með rafrænum skilríkjum. Skatturinn býður fólki hins vegar upp á að nota aðra og kannski einfaldari leið með sérstökum veflykli. Þann lykil gat fólk notað í nýlegri íbúakosningu í Reykjavík. Fólk getur því komið sér hjá þér að nota rafrænu skilríkin.

Ríkið samdi við bankana fyrir hrun að þeir stæðu straum af kostnaðinum við að innleiða rafræn skilríki. Nú þegar er kostnaðurinn vel á annan milljarð króna. Samkvæmt heimildum fréttastofu eru bankarnir með efnasemdir um samkomulagið sem þeir líta svo á að sé eins og opin tékki. Landsbankamenn munu vera sérstaklega óánægðir með fyrirkomulagið. Það þyki mjög dýrt að láta útbúa debetkort með örgjörva og hafa menn varpað fram þeirri hugmynd að rafræna skilríkið verði aðskilið frá debetkortinu og fólk greiði þá sérstaklega fyrir þannig skilríki, svipað og menn greiði fyrir vegabréf en það kostar tæpar átta þúsund krónur.